Star Wars II: Attack of the Clones (2002)

Samenvatting

Count Dooku is door Darth Sideous geïnstrueerd om een robotleger te bouwen. Obi-Wan Kenobi komt er achter dat er in het geheim een Clone-leger gebouwd wordt en probeert te achterhalen wie de opdracht hiervoor gegeven heeft.

Padmé Amidala is intussen afgetreden en zit nu in de senaat, maar moet vrezen voor haar leven omdat iemand een aanslag op haar wil beramen. Anakin Skywalker krijgt de taak om haar te beschermen. Tijdens deze opdracht voelt Anakin zijn liefde voor Padmé steeds verder opbloeien.

Achtergronden

De Clone-Wars waren voor George Lucas een grote reden om een tweede trilogie te maken. In deel IV wordt hier door Obi-Wan Kenobi even naar gerefereerd, en Lucas wilde deze oorlog graag verder uitdiepen.

Het digitale tijdperk was bij het maken van deel II helemaal aangebroken en Lucas besloot, mede door de vele computereffecten, de film in High-Definition op te nemen. Hiervoor werd een digitale camera uitgekozen van Sony. Panavision werd benaderd om speciaal voor deze camera een breedbeeldlens te maken, omdat die op dat moment nog niet beschikbaar waren.

George Lucas besloot in al zijn wijsheid om Yoda dit keer compleet uit te computer te toveren. Frank Oz, de poppenspeler uit de Jim Henson stal, had hem tot nu toe altijd tot leven gebracht. Hij werd om advies gevraagd over hoe Yoda moest bewegen en ook mocht hij weer de stem inspreken van de oude Jedi-leermeester. Er werd door de animatoren speciaal gelet op hoe de hand van Frank Oz zich in de pop bewoog en hoe Oz praatte met de pop, om een zo authentiek mogelijke digitale Yoda te krijgen.

De film speelt zich 10 jaar na Star Wars I af, dus moest er een volwassen acteur gevonden worden voor Anakin Skywalker. Deze werd gevonden in Hayden Christensen, die later ook te zien was in bijvoorbeeld de actiefilm Jumper. Christopher Lee werd gecast als Count Dooku, de graaf die een robotleger aan het bouwen is. Voor de rest is zo ongeveer de gehele crew van deel I weer van de partij en heeft Samuel L. Jackson dit keer een grotere rol.

De film werd opgenomen in de FOX studio’s in Australië. De film is grotendeels binnen opgenomen, maar er is ook een week geschoten in Tunesië, voor de opnames van de boerderij van de familie van Skywalker. Dit was dezelfde plek waar 25 jaar geleden de opnames plaats vonden voor Star Wars: A New Hope. Lucas had alvast één scène gefilmd voor deel III. De Star Wars fan mag zelf raden welke dat dan is. Verder is er nog een korte week in Spanje en Engeland gefilmd en nog een weekje in Italië, rondom het Comomeer.

Voor de vele creaturen uit de film werden er altijd eerst verschillende ontwerpen gemaakt. Lucas had op deze manier de keus uit verscheidene maquettes. Het winnende ontwerp werd dan in de computer gescand, zodat de animatoren alvast een driedimensionaal ontwerp hadden om mee te werken. Vaak gebruikten de animatoren spiegels, of namen ze hun eigen “acteerprestaties” op, als handleiding voor hoe ze een emotie moeten animeren op de computer. John Knoll had de supervisie over het animatie gedeelte. Er waren tijdens het hoogtepunt ongeveer 50 á 60 animatoren aan het werk voor deze film.

Eén van de grootste klussen voor het animatieteam was de realisatie van de Clone-Wars en het voorafgaande gevecht in de arena met duizenden joelende Geonosianen. De architectuur van de arena is grotendeels gebaseerd op de bouwwerken van termieten. De arena zelf is als model gebouwd en later met de computer bewerkt. Voor het realiseren van de Clone-Wars werden er uiteindelijk 2 jaar uitgetrokken.

Bij het monteren kwam George Lucas tot de conclusie dat er te weinig vaart in de film zat en besloot daarom een actiescène toe te voegen op het moment dat Anakin en Padmé arriveren op de planeet van de Geonosianen. De reshoot vond plaats in Londen en bestond eigenlijk alleen maar uit een grote blauwe ruimte met een lopende band, waarop Hayden Christensen en Natalie Portman moesten acteren dat hun leven op het spel stond in de Droid-fabriek. Na 4 uur filmen stond al het live-action gedeelte erop en werd het tijd voor de digitale afwerking. De animatoren gingen een dag ter voorbereiding naar een autofabriek om daar inspiratie op te doen. Omdat deze scène pas op het allerlaatst bedacht was, waren de animatoren vaak 20 uur per dag bezig om alles klaar te krijgen, maar het levert uiteindelijk wel een spectaculaire scène op.

Ben Burtt is weer de sounddesigner van Attack of the Clones en heeft samen met George Lucas ook de film gemonteerd. John Williams verzorgt wederom de score. Voornamelijk het liefdesthema, wat hij speciaal voor deze film schreef, is van bijzondere klasse, en is samen met het “Darth Vader” thema de beste uit de serie. Beluister voor de grap eens de aftiteling en hopelijk begrijp je dan wat ik bedoel.

Recensie

Ten opzichte van het eerste deel is dit een flinke verbetering. Ik blijf een voorstander van zoveel mogelijk echt filmen, maar als je accepteert dat dit een halve animatiefilm is, en dat achter je laat, is dit een redelijk goede film. De irritante Anakin uit het eerste deel is god zij dank opgegroeid en Jar Jar Binks komt gelukkig ook amper meer in actie. De keuze om Yoda digitaal te maken blijft naar mijn mening een grote fout. Zeker als hij aan het vechten slaat maakt dit een belachelijke indruk, iets wat de makers niet zo bedoeld kunnen hebben.

Star Wars: Attack of the Clones is uiteindelijk wel de beste film uit de nieuwe reeks, omdat hij vele mooi in beeld gebrachte actiescènes bevat. Ook het liefdesthema is mooi verweven in het verhaal en zorgt zo voor een goede balans in de film.

Specificaties

Regisseur & schrijver: George Lucas
Duur : 137 min
Land: VS
Taal: Engels
Geluid: DTS-ES / SDDS / Dolby Digital EX
Certificatie: 6 jaar en ouder
Première: 16-05-2002

Hoofdcast

Hayden Christensen (Anakin Skywalker)
Christopher Lee (Graaf Dooku)
Ewan McGregor (Obi-Wan Kenobi)
Natalie Portman (Padmé Amidala)
Samual L. Jackson (Mace Windu)
Temuera Morrison (Jango Fett)

Opmerkingen

  • Digitale camera’s schieten 30 beeldjes per seconde, terwijl de oude analoge camera’s 24 beeldjes per seconde schieten. Er moest dus een omzetting plaatsvinden, die men achteraf toepaste.
  • De digitale camera’s waren destijds nog erg groot en niet mobiel, wat voor diverse problemen zorgde. Het feit dat er zeven kabels aan de camera hingen hielp natuurlijk ook niet.
  • Christopher Lee heeft veel ervaring met het zwaard door de vele zwaardvechtfilms die hij gemaakt heeft. Zijn leeftijd maakt het echter niet meer mogelijk dat hij veel zelf kan doen, en dus doet een stuntman het meeste werk. Achteraf is het hoofd van Christopher Lee er digitaal opgeplakt. Ook is in sommige scènes een complete digitale Dooku te zien.
  • Anthony Daniels (3-CPO) heeft een figurantenrol in de scène in de bar in “downtown” Coruscant.
  • Er zitten meer dan 5000 geluiden in het archief van Star Wars.
  • De oude bandopnames waren zo verouderd en verslechterd dat ze niet meer af te spelen waren. Ben Burtt ontdekte dat als ze werden verwamd in een oven, de banden ineens wel weer goed af te spelen waren.
  • Een oude dubbeldekker uit de eerste wereldoorlog werd gebruikt voor het basisgeluid van het ruimteschip van Obi-Wan Kenobi en sommige schepen uit de Clone-Wars.
  • De ruimteschepen zijn qua ontwerp al iets hoekiger (bijvoorbeeld de fighter van Obi-Wan) omdat in de latere delen de ruimteschepen industrieel ontworpen waren (heel hoekig). Aangezien deze films zich voor die periode afspelen moest er wel naar toe gewerkt worden. Hierbij is de driehoekige vorm symbool voor het keizerrijk.
  • Dexter Jettster, de barman die Obi-Wan verder helpt met de zoektocht naar de afkomst van het pijltje, ademt met de zak die onder zijn kin zit. Dit is in feite een soort van airbag, die ook uitademt tijdens het praten, wat voor de oplettende kijker te zien is tijdens de film.
  • George Lucas financiert zijn films zelf. Filmstudio FOX verzorgt de distributie van de films.
  • De dochter van George Lucas, Katie Lucas, is als danseres te zien in de nachtclubscène. Haar zoon is weer te zien als kleine Jedi-leerling.

Door Matthijs R. oktober 2008